شرکت زیست دارو دانش

IMG_0403

زیفِرون – ZIFERON

توضیحات کلی

زيفرون ® دارای ماده موثره ی اینترفرون بتا-۱ بی (پودر لیوفیلیزه و حلال برای تهیه محلول تزریقی زیر جلدی) می باشد. از مصرف کنندگان محترم این دارو تقاضا می‌شود قبل از شروع درمان خود با این دارو بروشور مرتبط با این محصول را به طور کامل مطالعه فرمایند. در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر لطفا با پزشک معالج، داروساز و یا واحد پرستاری شرکت زیست دارو دانش تماس حاصل فرمایید. - این دارو فقط برای بیماری فعلی شما تجویز شده است بنابراین از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه به دیگران٬ جدا خودداری فرمایید . - ممکن است این دارو در درمان بیماری هایی به غیر از آنچه در بروشور مربوطه ذکر شده اند توسط پزشک معالج تجویز گردد. - هر دارو به موازات اثرات درمانی، ممکن است باعث بروز بعضی عوارض ناخواسته نیز شود. اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی شود. درصورت بروز عوارض مذکور در بروشور مربوطه یا عوارض دیگر با پزشک معالج یا داروساز یا مراکز درمانی مشورت نمایید.

موارد مهمی که باید بدانیم

در این صفحه میخوانید:

1- زیفرون چیست؟

زیفرون به خانواده اینترفرون ها گروه بتا تعلق دارد. اینترفرون ها خانواده ای از پروتئین ها هستند که به طور طبیعی در بدن ما در مقابله با خطرات تهدید کننده همانند انواع عفونت ها به وسیله سیستم ایمنی تولید می شوند.


2- بسته بندی زیفرون

  • یک عدد ویال زیفرون حاوی 6/9 میلیون واحد بین المللی ( 300 میکروگرم) داروی اینترفرون بتا-1-بی به همراه 1 عدد سرنگ آماده تزریق حلال و یک عدد آداپتور استریل و دو عدد پد الکلی و یک عدد سرسوزن در یک جعبه کوچک قرار می گیرد و 15 عدد جعبه کوچک به همراه یک عدد دفترچه راهنمای بیمار و یک عدد کارت تزریق در یک جعبه بزرگ قرار می گیرد.
  • مواد جانبی:  آلبومین انسانی، مانيتول
  • محتویات سرنگ آماده تزریق (حلال):

هر سرنگ آماده تزریق حاوی 2/1 میلی لیتر از محلول سدیم کلراید 54/0 درصد است.


3- موارد مصرف زیفرون

  • زیفرون در کاهش دادن تعداد حملات بیماری ام اس و تاخیر در شروع ناتوانی فرد موثر است و به افراد با تشخیص قطعی بیماری ام اس عود کننده تجویز می شود.

  • زیفرون برای جلوگیری از پیشرفت بیماری در افرادی که دچار اولین علائم مشکوک به بیماری ام اس شده اند و همچنین دارای شواهد ام آر آی منطبق بر بیماری ام اس هستند، تجویز می شود.


4- راهنمایی های عمومی

  • مصرف در کودکان
    • مصرف این دارو تنها در بیماران بالغ مطالعه شده است و اطلاعات مشخصی در مورد مصرف آن در کودکان در مقایسه با سایر گروههای سنی وجود ندارد.
  • اگر سابقه حساسیت به اینترفرون بتا طبیعی یا نوترکیب٬ یا اجزای دیگر این فراورده (مثل آلبومین انسانی یا مانیتول ) دارید، باید پیش از مصرف زیفرون با پزشک معالج خود مشورت نمایید.
  • اگر از افکار خودکشی و یا افسردگی شدید رنج می برید.
  • اگر مبتلا به نارسایی شدید کبدی هستید.
  • اگر باردار هستید.

چنانچه هر کدام از شرایط یاد شده درباره شما وجود دارد با پزشک خود مشورت نمایید.


5- مصرف در دوران بارداری و شیردهی

  • بارداری
    • در صورتی که در سنین باروری هستید، از روش های مناسب جلوگیری از بارداری در حین مصرف زیفرون استفاده نمایید.
    • اگر باردار هستید و یا فکر می کنید که باردار شده اید، حتما پزشک معالج خود را مطلع سازید. درمان با زیفرون در صورتی که شما باردار باشید، نباید شروع گردد.
    • در صورتی که قصد بارداری دارید، حتما در این زمینه با پزشک خود مشورت نمایید.
    • در صورتی که حین مصرف زیفرون باردار شده اید، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک معالج به همراه شما تصمیم خواهد گرفت که درمان با زیفرون ادامه یابد یا متوقف شود.
  • شیردهی

مطالعات کافی در مورد مصرف دارو دردوره شیردهی و ورود آن به شیر انجام نشده است. از آنجایی که بسیاری از داروها در شیر ترشح می شوند و از آنجایی که این دارو ممکن است باعث ایجاد مشکلات برای نوزاد شیرخوار بشود، پزشک معالج با در نظر گرفتن اهمیت ادامه مصرف دارو برای شما ، در مورد قطع شیردهی یا قطع مصرف دارو تصمیم گیری می نماید.

  • قبل از شروع مصرف زیفرون در صورت سابقه ابتلا به هریک از موارد زیر با پزشک معالج خود مشورت نمایید:
    • اگر سابقه ابتلا به بیماری های سیستم ایمنی داشته اید.
    • اگر سابقه افسردگی داشته اید و یا به تازگی تشخیص افسردگی برای شما صورت گرفته شده و یا در گذشته دارای افکار خودکشی بوده اید. در این صورت، پزشک معالج، در حین درمان، شما را به دقت معاینه و علائم مربوطه را پیگیری می نماید.
    • اگر سابقه حملات تشنجی داشته و یا داروهایی جهت درمان صرع مصرف می نمایید (داروهای ضد تشنج)، در این صورت پزشک شما با دقت نتایج آزمایش های حین درمان را بررسی می نماید.
    • اگر مبتلا به نارسایی شدید کلیوی هستید، پزشک معالج عملکرد کلیوی شما را در حین درمان بررسی می نماید. در صورت مشاهده علائمی مثل ادرار کف آلود،تورم در قوزک پا یا پلک ها و افزایش وزن، بلافاصله پزشک خود را آگاه ساخته و ایشان به دقت شما را معاینه و علائم مربوطه را پیگیری می نماید.
  • اگر موارد زیر در طی مصرف این دارو رخ داد، باید پزشک خود را مطلع سازید:
    • اگر علائمی نظیر خارش در تمامی نواحی بدن، تورم صورت و یا زبان، کوتاهی در تنفس احساس نمودید:

 این علائم می تواند نمایانگر واکنش های بالقوه حساسیتی و ممکن است تهدید کننده زندگی فرد باشد.

    • اگر احساس ناامیدی یا افسردگی نسبت به زمان قبل از شروع مصرف دارو داشتید:

 اگر در طی مصرف زیفرون احساس افسردگی نمودید، ممکن است پزشک شما اقدامات درمانی خاصی را یرای شما شروع نماید. ایشان به دقت علایم شما را زیرنظر گرفته و حتی ممکن است ادامه روند درمانی شما را تغییر دهد.

در صورتی که در گذشته مبتلا به موارد شدید افسردگی بوده اید و یا از افکار خودکشی رنج می برده اید، خانواده دارویی اینترفرون ها برای شما انتخاب مناسبی نخواهد بود.

    • اگر دچار هر گونه کبودی غیر معمول، خونریزی شدید به دنبال هر نوع جراحت و یا ابتلا به عفونت های مکرر  می شوید:

 این علائم می تواند نشان دهنده کاهش تعداد بعضی سلول های خونی و یا تعداد پلاکت ها در خون باشد (پلاکتها همان سلول های موثر در ایجاد لخته های خونی و توقف خونریزی هستند). پزشک شما در این باره بررسی های لازم را به عمل خواهد آورد.

    • اگر دچار کاهش اشتها، خستگی، تهوع، استفراغ، خارش نواحی مختلف بدن به همراه تغییر رنگ پوست و یا تغییر رنگ قسمت سفید چشم به رنگ زرد یا کبودی های پوستی می شوید:

 این علائم می تواند بیانگر مشکلات کبدی در شما باشد. تغییرات در وضعیت عملکرد کبدی در بیماران تحت درمان با دارو ممکن است رخ دهد.

بیشتر موارد شدید نارسایی کبدی در افرادی که علاوه بر این دارو،  از داروهای دیگری با اثرات جانبی بر عملکرد کبدی استفاده می کنند و یا با شرایط خاص کبدی (نظیر مصرف کنندگان الکل به مدت طولانی و یا مبتلایان به عفونت شدید) مشاهده می گردد.

 

    • اگر علائمی نظیر نامنظمی در ضربان قلب، تورم در نواحی پاها و یا کوتاهی در تنفس احساس می کنید:

این علائم می تواند نشانه بیماری عضلات قلبی باشد که به صورت نادر گزارش شده است. این دارو به طور مستقیم اثر روی قلب ندارد. اگر قبل از شروع درمان سابقه ابتلا به بیماری های قلبی دارید پزشک خود را آگاه سازید.

    • اگر متوجه درد در ناحیه شکمی شده که به نواحی کمری انتشار می یابد و یا احساس بیماری و یا تب نمودید:

 این علائم می تواند بیانگر التهاب غده لوزالمعده باشد که اغلب همراه با افزایش مقدار تری گلیسرید (نوعی از چربی) در خون است.


6- احتیاطات

  • پزشک معالج برای ارزیابی وضعیت سلامتی و درمانی قبل از شروع درمان و هم چنین در فواصل منظم آزمایش های تشخیص پزشکی لازم را برای شما تجویز و هم چنین به طور مثال فشار خون و عملکرد کلیه شما را ارزیابی می‌نماید.
  • قبل از تزریق مطالب این دفترچه راهنما را با دقت مطالعه و با مراجعه حضوری به مراکز آموزش٬ نحوه صحیح تزریق را فرا بگیرید.
  • اگر تزریق را فرد دیگری برای بیمار انجام می دهد باید برای آموزش به مراکز مربوطه مراجعه نماید.
  • بهترین زمان تزریق دارو،عصرها است.
  • پایین بودن دمای دارو موجب افزایش درد هنگام تزریق می گردد. بنابراین بهتر است یک  ساعت قبل از تزریق٬ دارو را از یخچال خارج نموده تا به دمای محیط برسد.
  • از سرنگ و سرسوزن مصرف شده تان، استفاده دوباره ننمایید.
  • فروش این دارو بدون نسخه پزشک ممنوع است.
  • این دارو فاقد هرگونه مواد محافظ بوده و پس ازتهیه شکل محلول فقط برای یکبار قابل استفاده است. باقیمانده دارو باید دور ریخته شود.
  • دارو را دور از دید و دسترس کودکان قرار دهيد.
  • از نگهداری داروهایی که تاریخ مصرفشان گذشته یا استفاده نمی‌شوند خودداری کنید.
  • مصرف این دارو ممکن است سبب خواب آلودگی بشود،در این صورت از رانندگی یا کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری کامل دارند خودداری نمایید.

7- زیفرون و سایر داروها

  • در صورت استفاده از سایر داروها حتما پزشک معالج و یا داروساز را آگاه سازید.
  • مصرف همزمان زیفرون با داروهایی که دارای اثراتی روی سیستم ایمنی بدن هستند، توصیه نمی گردد.
  • مصرف همزمان زیفرون  با موارد زیر باید با احتیاط صورت پذیرد:
    • داروهایی که نیاز به عملکرد کبد جهت دفع از بدن دارند. به عنوان مثال داروهایی که جهت درمان بیماری صرع و حملات تشنجی مصرف می شوند ( مثل فنی توئین)
    • داروهایی که در روند تولید سلول های خونی تاثیر می گذارند.
  • مصرف زیفرون و تاثیر غذا و نوشیدنی:

زیفرون در نواحی زیرجلدی پوستی تزریق می شود. بنابراین، هرگونه غذا یا نوشیدنی تاثیری بر روی آن نمی‌گذارد.


8- مقدار صحیح مصرف زیفرون

دارو را دقیقاً مطابق تجویز پزشک معالج استفاده نمایید تا درمان موثرتر باشد.

  • مقدار مصرف معمول دارو به شرح زیر است:
    • مقدار تزریق زیر جلدی پس از آماده سازی برای بیماری ام اس:
      • بزرگسالان: 250 میکروگرم (یک میلی لیتر)، یک روز در میان
      • کودکان: مصرف این دارو تنها در بیماران بالغ مطالعه شده است و اطلاعات مشخصی در مورد مصرف آن در کودکان در مقایسه با سایر گروه های سنی وجود ندارد.
  • نکته مهم: در زمان شروع داروی زیفرون، با نظر پزشک معالج حتی اگر سابقه استفاده از داروی اینترفرون بتا-1 بی تولید شده توسط شرکت دیگری را دارید، از جدول زمان بندی زیر استفاده نمایید:

حجم تزریقی

درصدی از دوز توصیه شده جهت مصرف

زمان شروع زیفرون

          25/0 میلی لیتر

25%

هفته اول  و دوم

50/0 میلی لیتر

50%

هفته سوم و چهارم

75/0 میلی لیتر

75%

هفته پنجم و ششم

00/1 میلی لیتر

100%

هفته هفتم به بعد


9- تزریق فراموش شده

در صورتیکه یک نوبت دارو را فراموش کردید به محض یادآوری آن را مصرف نمائید. اما اگر زمان به نوبت بعدی تزریق نزدیک است ، نوبت فراموش شده را نادیده گرفته و تزريق را مطابق دستور پزشک ادامه دهيد و آن را دو برابر نکنید. تزریق بعدی باید ٤٨ ساعت بعد صورت گیرد.  بهتر است تزریق زیفرون را در زمان مشخصی از شبانه روز انجام دهید. به عنوان مثال همیشه عصر تزریق کنید.

  • در صورت مصرف این دارو بیشتر از مقدار یا تعداد دفعات تجویز شده با پزشک معالج خود مشورت نمایید.
  • تذکر: قطع ناگهانی مصرف این دارو بدون مجوز پزشک معالج ممنوع است.

10- نحوه صحیح مصرف زیفرون

قبل از تزریق زیفرون، مراحل صحیح آماده سازی را با دقت مطالعه و به نکات زیر توجه نمايید:

  • وسایل مورد نیاز را فراهم كنيد.
  • دست ها را کامل با آب و صابون بشوئید. پس از شستن دست ها ، از تماس دست با مو یا پوست خودداری کنید.
  • دقت کنید در تمامی مراحل آماده سازی و تزریق ، برای استریل ماندن سرسوزن کوچک به آن دست نزنید.

مراحل صحیح آماده سازی

1- يك جعبه ي كوچک زیفرون را از یخچال خارج کنید. به مدت یک ساعت صبر کنید تا دمای آن به دمای محیط برسد. سرد بودن دارو٬ موجب افزایش درد در هنگام تزریق می شود.

2- ویال زیفرون را از جعبه خارج نمایید. درپوش سفید رنگ پلاستیکی ویال زیفرون را با دقت جدا کنید (با استفاده از انگشت شست٬ این کار را انجام دهید و دقت کنید که پس از جدا کردن درپوش٬ دست شما به سر ویال برخورد نکند).

3- پوشش سر ویال را با پد الکلی در یک جهت ضد عفونی کنید. باید پد الکلی  تا زمان استفاده از ویال زیفرون روی آن باقی بماند.

4- بسته حاوی آداپتور را باز کنید ولی آداپتور را از بسته بندی خارج نکنید . به آداپتور دست نزنید و آن را جا به جا نکنید ، زیرا این کار جهت استریل نگهداشتن آداپتور الزامی است.

5- پد الکلی را از روی ویال زیفرون بردارید. آداپتور را در حالیکه داخل بسته بندی است روی درپوش ویال قرار داده و به کمک انگشتان آن را به سمت پایین فشار دهید تا سوزن آن به طور کامل وارد درپوش پلاستیکی ویال شده و محکم گردد.

تذکر: با فشار دادن مجدد آداپتور رو به پایین از قرار گرفتن صحیح آن روی ویال، اطمینان حاصل کنید. عدم دقت لازم در قرار دادن مناسب آداپتور بر روی ویال موجب نشت محلول و از بین رفتن دارو خواهد شد.

6- سرنگ آماده تزریق را از جعبه خارج کنید. درپوش پلاستیکی نوک سرنگ را با یک دور پیچاندن، باز کنید. (دقت نمایید که نوک سرنگ به محیط اطراف برخورد نکند.)

7- بسته بندی آداپتور را از روی آن بردارید.

8- آداپتور متصل به ویال را به کمک انگشت اشاره و شست یک دست نگاه دارید و با دست دیگر٬ سرنگ را مانند مداد گرفته و روی آداپتور پیچ کنید و از محکم بسته شدن سرنگ روی آداپتور اطمینان حاصل نمایید.

9- تمام حلال داخل سرنگ را به آرامی داخل ویال تخلیه کنید.

10- درحالی که سرنگ به ویال متصل است ویال را به آرامی به صورت چرخشی(به شکل عدد 8) حرکت دهید تا پودر داخل ویال کاملاً حل شود. مشاهده حباب های هوا داخل ویال پس از اضافه کردن حلال٬ امری کاملا طبیعی است. جهت جلوگیری از ایجاد حباب اضافی هوا از تکان دادن شدید و سریع ویال خودداری کنید. حباب اضافی موجب کاهش اثر بخشی دارو خواهد شد. بعد از انحلال ، ویال حاوی محلول اینترفرون بتا-1 بی با غلظت 250 میکروگرم در میلی لیتر و به مدت 3 ساعت در یخچال قابل نگهداری است.

      

نکته:  در صورت تشکیل حباب هوا طی مراحل انحلال پودر داخل ویال، کمی صبر نمایید تا حباب های تشکیل شده از بین بروند. این عمل می تواند در جلوگیری از کاهش کارآیی دارو و همچنین کاهش درد حین تزریق موثر باشد.

11- پس از آماده سازی٬ محلول شفاف حاصل می گردد ( بی رنگ تا زرد روشن ) . بنابراین در صورتی که محلول٬ کدر به نظر برسد و یا اینکه ذرات معلق در آن مشاهده شود از تزریق محتویات ویال اجتناب کنید.

12- مجموعه ویال – آداپتور – سرنگ را سر و ته کنید. به آرامی پیستون سرنگ را به عقب بکشید تا تمامی محتویات ویال، وارد سرنگ شود.

13- به آرامی به سرنگی که سر آن رو به بالاست ضربه بزنید تا حباب های هوا به بالای سرنگ هدایت شوند. پیستون سرنگ را به ملایمت و با دقت فشار دهید تا حباب های هوا خارج شوند.

14- با توجه به دستور پزشک معالج و اعداد مشخص شده روی بدنه سرنگ، با وارد کردن فشار ملایم روی پیستون ، حجم تجویز شده برای تزریق را تنظیم کنید.

15- بسته حاوی سر سوزن کوتاه را به ملایمت باز کنید ولی غلاف محافظ آن را جدا نکنید.

16- آداپتور متصل به ویال را به کمک انگشتان شست و اشاره یک دست نگهداشته و سپس با دست دیگر٬ بدنه سرنگ را گرفته و با پیچاندن در جهت عکس حرکت عقربه های ساعت ، از ويال جدا کنید( دقت نمایید که نوک سرنگ به محیط اطراف برخورد نکند).

17- بلافاصله سرسوزن کوتاه را به سرنگ آماده شده پیچ کنید. دقت نمایید با یک دور چرخاندن غلاف٬ سرسوزن به سرنگ متصل خواهد شد. از محکم شدن سرسوزن روی سرنگ اطمینان حاصل کنید.

18- سرنگ را در گوشه ای قرار دهید تا محل تزریق را آماده نمایید.


11- نحوه صحیح تزریق زیرجلدی

نقطه ای از بدن را با توجه به دستورات پزشک معالج و با استفاده از کارت تزریق انتخاب نمائید . هشت ناحیه برای تزریق وجود دارد که عبارتند از: بازوها ، دو طرف شکم، دو طرف باسن و ران ها. هر کدام از این نواحی دارای شش قسمت : بالا(راست وچپ)، وسط (راست وچپ)و پائین (راست وچپ)برای تزریق می باشند. نواحی تزریق در کارت مصوری که درون بسته بندی موجود است نشان داده شده اند.  

در زمان مصرف این دارو ممکن است واکنش های محل تزریق را تجربه نمایید.این علائم می تواند شامل تورم،تغییر رنگ، التهاب، درد یا افزایش حساسیت باشد.این واکنش ها معمولا به مرور زمان کاهش می یابند.


12- چند نکته مهم جهت کاهش عوارض محل تزریق

توجه به نکات شرح داده شده در بخش مراحل صحیح آماده سازی (که در اصطلاح روش استریل نام دارد) در کاهش احتمال بروز این واکنش نقش مهمی دارد.

  • نگهداری فرآورده در دمای اتاق به مدت یک ساعت قبل از تزریق، منجر به هم دمائی فرآورده با محیط شده و در کاهش احتمال بروز درد در محل تزریق می تواند بسیار موثر باشد.
  • به منظور جلوگیری از آسیب بافتی، هر بار محل تزریق را عوض کنید. هیچ گاه از یک محل برای دو تزریق پی در پی استفاده نکنید.
  • برای اطمینان از تزریق صحیح دارو در محل های مناسب، کارت تزریق داروی زیفرون را بلافاصله پس از هر تزریق پر نمایید.
  • در محلي كه پوست سفت، برآمده و یا دردناك  است، تزريق ننمائید.
  • محل هایی از پوست که تغییر رنگ داده و یا زخم، قرمز، پوسته پوسته، حساس و یا ترک خورده است ، برای تزریق مناسب نیستند. در صورت مشاهده هر یک از این تغییرات در محل های تزریق دارو ،  با پزشک متخصص معالج مشورت کنید.
  • تذکر: در صورت ترک خوردن پوست یا خروج مایع از محل تزریق دارو یا سایر واکنش های مربوطه، قبل از ادامه تزریق با پزشک معالج خود مشورت نمائید.
  • برای کاهش واکنش های محل تزریق، حتما تزریق های ابتدایی خود را در حضور پرستار مخصوص زیفرون که در این زمینه مهارت و اطلاعات لازم را داراست انجام دهید (نکات مربوط به نحوه صحیح تزریق زیفرون را مطالعه نمایید).
  • استفاده از کمپرس سرد چند دقیقه قبل و بعد از تزریق زیفرون، می تواند در تسکین و کاهش درد شما هنگام تزریق کمک کننده باشد.
  • در صورت تداوم واکنش محل تزریق یا سایر عوارض جانبی حتما با پزشک معالج یا پرستار مخصوص زیفرون مشورت نمایید.
  • به منظور اجرای صحیح تزریق زیر جلدی، رعایت نکات زیر ضروری هستند:
    • محل تزریق را با یک پد الکلی در یک جهت، تميز و ضد عفونی کنید و صبر کنید تا محل مربوطه خشک شود. سرنگ حاوی حجم تجویز شده از زيفرون را همانند مداد در دست نگه داشته و غلاف محافظ سرسوزن را بردارید اما به خود سوزن دست نزنید.
    • پوست دو طرف محل تزریق را به آرامي فشار دهید تا کمی بالا بیاید.
    • با حرکتی محکم و سریع سوزن را مستقیم با زاویه ٩٠ درجه وارد پوست کنید.
    • با وارد کردن فشار یکنواخت و آهسته روی پیستون سرنگ ، تمام محتویات آن را تزریق نمائید.
    • برای پیشگیری از بروز جراحت با سر سوزن و بروز عفونت، از قرار دادن مجدد غلاف سرسوزن روی آن خودداری نمایید.
    • سرسوزن، سرنگ، آداپتور و ویال استفاده شده را در ظروف تیره قابل بسته شدن که غیر قابل سوراخ کردن باشد ، بریزید مانند ظروف ویژه پسماندهای بیمارستانی ، ظروف پلاستیکی مواد شوینده ،ظروف فلزی قهوه و …


12- عوارض جانبی احتمالی

هر دارو به موازات اثرات درمانی مطلوب ممکن است باعث بروز عوارض ناخواسته نیز بشود. اگرچه ممکن است هیچ یک از این عوارض مشاهده نشوند.

شایع تر ( 1 نفر از هر 10 نفر )

با شیوع کمتر (یک نفر از هر 100 نفر)

نادر ( 1 نفر از هر 1000 نفر)

علائم شبه آنفولانزا که می تواند شامل تب، لرز، درد عضلانی،گرفتگی بینی، تعریق و سردرد باشد.

– واکنش های محل تزریق که می تواند  شامل تورم، خارش، تغییر رنگ، درد، احساس گرما، آسیب های بافتی نظیر نکروز پوستی (در موارد شدید) باشد.

– عوارض گوارشی

– کم خونی (کاهش تعداد گلبول های قرمز خون)

–          تغییر در عملکرد غده تیروئید

–          تغییرات در دوره منس

–          کاهش یا افزایش وزن

–          کهیر

–          خارش

–          ریزش مو

– واکنش های افزایش حساسیتی

–          التهاب لوزالمعده

–          تشکیل لخته های خونی در عروق کوچک

توجه: این جدول فهرست کاملی از عوارض جانبی نیست.در صورت بروز این عوارض یا بروز عوارضی به غیر از آنچه در این دفترچه راهنما ذکر شده است، مراقبت های پزشکی ضروري است و باید با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.

بعضی از عوارض جانبی نیاز به توجه پزشکی ندارند. این عوارض ، با ادامه درمان بر اثر عادت کردن بدن به دارو برطرف می شوند. علاوه بر آن ، پزشک معالج شما می تواند راهکارهایی برای کاهش یا برطرف شدن این عوارض پیشنهاد کند. عوارضی مانند علائم شبه آنفولانزا و واکنش های محل تزریق، بیشتر در هفته های ابتدایی مصرف این دارو رخ می دهد و با گذشت زمان، طی دفعات بعدی مصرف از شدت آنها کاسته و رفع می‌شوند.

راهکارهای توصیه شده جهت کاهش عوارض شایع شروع مصرف:

  • تزریق زیفرون هنگام عصر و یا مصرف داروهای ضد تب و یا ضدالتهاب (تحت نظر پزشک معالج) می توانند در بهبود علائم شبه آنفولانزا موثر باشند.
  • افزایش تدریجی مقدار دارو در شروع مصرف زیفرون (تیتراسیون دوز) طبق جدول پیشنهادی ذکر شده، میتواند به طور موثری در کاهش علائم شبه آنفولانزا در ابتدای درمان نقش داشته باشد.

12- شرایط نگهداری

  • ويال زيفرون را در يخچال  ( دمای 2 تا 8 درجه سانتی گراد) نگهداري نموده و از يخ زدگي آن جلوگيري كنيد.
  • بعد از اضافه نمودن حلال به ویال و آماده سازی ٬ حداکثر به مدت 3 ساعت در یخچال قابل نگهداری است.
  • این دارو فاقد هرگونه مواد محافظ بوده و پس ازتهیه شکل محلول  فقط برای یکبار قابل استفاده است.

پس از آماده سازی، محلول شفاف حاصل می گردد ( بی رنگ تا زرد روشن ) . لذا در صورتی که محلول، کدر به نظر برسد یا اینکه ذرات معلق در آن دیده شود از تزریق محتویات ویال اجتناب کنید.


13- حمایت از بیماران

شما می‌توانید جهت برقراری ارتباط با مرکز مشاوره تخصصی داروها با شماره‌های ۰۹۳۵۲۲۰۳۰۴۱ الی ۴۴ تماس برقرار نموده و ضمن بیان سوالات خود، با مراکز پشتیبان پرستاری مربوط به شهر خود نیز آشنا گردید. مرکز مشاوره تخصصی همواره آماده پاسخگویی به سوالات شما عزیزان می باشد.